٭٭٭ خدایا ...

خـــدایــا!...

انــدکـی نـــزدیکـــ تـــر بیـــا!

دســـتانــمــ بــه بــُزُرگــیــَت نـــمــی رسنـــد!

خــستــهــ امــ... بیــا مــرا بــا خــودت ببــــر!

بیـــش از همــیشه دلــتنگـــِ آغــوش ِ مــادرانه ات هــستَمــ!

بــه اندازهــ ی تمـــامــِ روزهــایــی کــه صــدایــَمــ کـــردی

اما خــودمــ را به نشــنیدن زدم!!!